Bobo Jenkins

Al in 1899 werd de eerste autoproducent opgericht in Motor City, Detroit, door Henry Ford. Het bedrijf evolueerde onder verschillende namen tot wereldspeler. Tot op de dag van vandaag worden in Detroit nog auto’s gemaakt, maar dat staat niet in verhouding tot de hoogtijdagen van de industrie van eind jaren veertig tot halverwege jaren zestig, toen meer dan 200.000 mensen werkzaam waren in deze sector. Berry Gordy, oprichter van Motown, Bob Seger en later Eminem waren ooit werknemers van autobouwers.

Bobo Jenkis, geboren John Pickens Jenkins, 1916, werkte voor Packard, runde een garage en werkte daarna 27 jaar voor Chrysler. In die tijd, geïnspireerd door de lopende band en geholpen door Robert Richard op mondharmonica nam hij z’n bekendste nummer Democrat Blues op. “I was workin’ out to Chrysler and I sat down at the end of the line and wrote that song, The whirrin’ of the machines gives me the beat. It’s like listening to a band play all day. Every song I ever wrote that’s any good came to me on the assembly line”. Robert Richard had in diverse groepen al opgenomen in Chicago en in Detroit voor Jon Von Battles’ JVB records, alvorens hij met Bobo Jenkins opnam voor Fortune records en sub-lables Hi-Q en Strate 8. Bobo Jenkins had gitaar leren spelen van Eddie Kirkland en behoorde met Dr. Ross en John Lee Hooker tot de toonaangevende blues mannen van Fortune, het lable waarop voornamelijk R&B werd opgenomen.Hij was actief in het verenigingsleven van Detroit en organiseerde festivals maar wilde meer. Hij startte zijn eigen lable om lokaal talent een kans te geven, het Big Star lable. George Paulus omschreef Jenkins als gemakkelijk in de omgang, lachend van oor tot oor en hij gaf je het gevoel hem al jaren te kennen. De eerste studio was onder zijn platenwinkel vlakbij een supermarkt. Iedere morgen haalde Bobo lege dozen op bij de supermarkt om zijn studio aan te kleden, in de buurt werd ie voor vuilnisman aangezien. Het Fortune geluid was elementair, rauw en, onnodig om te zeggen, miste iedere productie. Hier deed Bobo met z’n Big Star zonder enige moeite nog een schepje bovenop. Het lable maakte woelige tijden door, maar Bobo wist het me veel vallen en opstaan 15 jaar in de lucht te houden. De artiesten uit z’n stal namen meestal maar een of twee singles op: garageblues, -soul, -funk.

De Bobo-10 mag niet ontbreken:

10. Fred E Scott, The Journey Within
9. Sly Foreman, Before I Leave You
8. Eddie Kirk, Every Hour, Every Minute
7. Miss. Johnny Norwood & Big Star Band, Jungo Itch
6. Chubby Martin, Soul Salesman
5. Bobo Jenkins, 10 Below Zero
4. Steel Wheels, Doorlock Blues
3. Clarence Walton & Walton Brother Band, The Cat
2. Ellen Jackson, Ghetto Boogie
1. Blind Child, Walking With The Devil