Uit het dagboek van een Proto (4)

In februari ging ik uit huis, naar de biko, de op een na goorste studentenflat van Haarlem, met autowrakken op de parkeerplaats, een vestibule vol half-geadresseerde brieven en als je niet oplet word je was uit de machine gejat. Rein zit er al iets langer en Wessel iets korter dan ik. Op 1 maart namen we met Thee Rotten Organs op en vijf dagen later speelden we in De Volharding, een nieuwe broedplaats in Haarlem, twee straten bij de biko vandaan. Dat weekend namen we met Ultragoblin op. In april was het New Orleanse Sick Thoughts in Nederland. Ultragoblin speelde met ze in DB’s. Drew, de zanger, had Thais sniffing salt bij zich met een hanen-logo. ‘Would you like another sniff of my cock, boy!’ De avond erop speelden we met The Protos in Roodkapje. Drummer Marky was verbluft door de coffeeshops en vertelde een ellenlang verhaal over een Mexicaanse eend die hem in zijn hand had gebeten. Ik keek te diep in te veel glaasjes en bleef dus maar bij de koning van Haarlem (die in Rotterdam woont) slapen. Sick Thoughts moest de volgende dag naar Haarlem dus ik kon in hun bus, bestuurd door een stonede Italiaan, die ik al kende, meerijden. Tankstationkroketten werden uitgespuugd. Op koningsnacht zouden we met The Protos in de Minds spelen maar Daan poepte die dag overal. Z’n slaapkamer, keuken, woonkamer, badkamer en zelfs z’n balkon waren bedekt met een dikke laag stront. Dat feest ging dus niet door. Op koningsdag speelde Thee Rotten Organs bij de Antibar, voor het crowdsurfen wachten we keurig onze beurt af. Op 2 mei met The Protos op Bomb Your Brain fest in Valence. Rube chauffeurde. Op de heenweg zagen we een schoothondje uit iemands schoot springen, zo door het bijrijdersraam de snelweg op. Met een houten kop bezochten Rube, Daan en ik prachtige kasteelruïnes op een bergtop. Toen was het onze beurt om op te treden, we mochten afsluiten. ‘s Nachts heb ik in m’n onderboek lopen slaapwandelen door het hotel! Het weekend daarop namen we het tweede Protos album op. 29 mei werd ik ziekig wakker, met kots. Nogal jammer want die avond moest Thee Rotten Organs spelen op de release van JC Thomaz and the missing slippers in Rotown. IJlend zwoegde ik op het podium. De dag daarop was tamelijk volgepland, gelukkig werd ik iets beter wakker. Eerst een matinee gespeeld bij Flinty’s ivm de Haarlemse Stripdagen, toen naar Slacht om Powerplant te zien, ‘s nachts nog gespeeld op Stripfest in de Oeudipusbrouwerij. De volgende ochtend vertrok ik op tweeweekse excursie met de uni. Achtereenvolgend bezochten we: Gent, Brugge, Parijs, Dijon, Beaune, weer Dijon, Brussel en Antwerpen. Ik heb veel moois gezien, maar de kers op de taart was toch wel het gloednieuwe, waterdichte windjack van dr. Van der V. Iedereen was er jaloers op, vooral Floor. De paar pensionado’s die mee waren (deeltijders) slikten alle kunsthistorische onzin die ik ze vertelde niet voor de lariekoek die het was maar juist voor zoete koek. De grol van het tikken op de verkeerde schouder viel ook erg in de smaak. Vanuit Antwerpen vlug naar huis om de Eskalatie-release mee te kunnen maken. Toen een weekender met The Anomalys en The Protos. Amsterdam, Dortmund, Münster en Utrecht. Martijn 13 reed. In Dortmund ben ik gaan slaapwandelen. ‘s Nachts werd ik door Bone (die terugkwam van een after) van zijn bed gelicht en naar het mijne gesleurd. Oeps. Toen een vakantie in Oirschot met z’n zessen (al bleven Roos en ik twee dagen langer). Yeehaw fest meegemaakt. De mechenical-bull-rodeo-competitie-goden hebben me daar gezegend, wat ik iets te uitgebreid vierde... Geen zomer is compleet zonder een bezoek aan Parijs met grootma en zus. Toen ik terugkwam was het alweer tijd voor Schuurfest III, voorlopig, tot heel Haarlems spijt, de laatste. De tweeling Van Empelen is uitmuntend in het organiseren van verjaardagspartijtjes. Ik ben tot twee keer toe door een raam gegooid, al was de ruit er vantevoren zorgvuldig uitgeschroefd. Van Empelen sr. is een voorbereid man. Nu zit ik in Chiang Mai, we gaan mijn stiefoma opzoeken in het oosten van het land. Het gezin minus vader. Hij heeft last van vliegangst, en dat terwijl het nou juist om zijn stiefmoeder gaat. Ik doe hier allemaal mega toeristische clichés zoals schorpioenen en slangen eten. Vandaag sproeide een olifant me nat. Oh, die opnames worden vast ooit nog uitgebracht. Peace en plas!