album
Alleen al de zangprestatie op Crows, het eerste nummer van de plaat, die EP heet, maar feitelijk een LP is, maakt deze Waaghals-release al een aanschaf waard. Van verslagen zwoegend in de rustige passages tot en met stormachtig furieus in de jagende stukken. Als retestrak musiceren synoniem is voor jazz, ga ik mee in de
duiding jazz-punk die de band zichzelf geeft. Misschien zijn de ontwrichtende saxpartijen aanleiding geweest voor de jazz-duiding. Helemaal goed natuurlijk. Maar Grandad duiden als op hoge spanning functionerende grungerock slaat de plank ook niet mis. Grandad’s debuut is een prachtplaat die me doet uitzien naar nieuw werk. ■
