album
Voluit heet deze dubbelelpee Music For A Revolution Vol 1 : Guinea's Syliphone Recording Label (1967-1973). Muziek uit Guinee, het land in West-Afrika dat ingeklemd is tussen Guinee-Bissau, Senegal, Mali, Ivoorkust, Liberia en Sierra Leone. Vier plaatkanten lang smullen, ook zonder iets van de historische context, die de liner notes in ruime mate geeft, mee te krijgen, ofschoon die context wel relevant is en aan het denken zet. Bandcamp introduceert het gebodene als volgt: “On October 2 1958, after over 60 years of colonial rule, Guineans voted overwhelmingly for their independence, and Guinea was declared a Republic with Sékou Touré as President. To free Guinea from its colonial legacy, president Touré sought to restore dignity to his nation and give cause for Guineans to take pride in their culture, history and newfound freedom. […] In 1961, President Touré launched authenticité, the new cultural policy for Guinea. One of its first acts was to assemble the best Guinean musicians into a new state-sponsored orchestras that were tasked with presenting traditional Guinean music in a new and modern style.” De muziek op deze plaat is het resultaat van die ‘authenticité’. De gemiddelde Westerling (waaronder ik mezelf schaar) begrijpt Touré’s culturele beleid als onvervalst nationalisme, en daar denken we hier doorgaans iets van. Zoals ik uit meerdere bronnen begrijp, frustreerde de onafhankelijkheid van Guinee de Fransen dermate dat ze letterlijk zoveel als kon meenamen en het land zo goed als berooid achterlieten. Mede daarom poogde Touré ‘to restore dignity to his nation and give cause for Guineans to take pride in their culture, history and newfound freedom’. Het verhaal van deze plaat heeft me aan het denken gezet; ik wil er meer over weten. Ondertussen maak ik thuis dankzij de muziek de dagelijkse, ouderwetse afwas (met de hand) tot een feest, inclusief voorzichtige en voorlopig nog hoekige dansbewegingen. Met elke luisterbeurt verdiept de luisterervaring, de souplesse van het losse en vrije spel van de muzikanten, elke dag hoor ik meer. Proef de plaat in z’n geheel voor op bandcamp, trek je beste jas aan en ga naar de platenzaak, want dit geluidsdocument draai je over twintig jaar nog steeds met evenveel, zo niet nog meer genoegen. ■
