Tekst: Maartje Kunnen
Foto: Ruben van Weegberg
Choreografie voor een vleugel
Jarenlang heb je aandacht en liefde moeten ontberen. Je hebt opgevangen dat ze van je af wilden, maar niemand anders wilde je hebben. Eenzaam en verstoft sta je in een hoek. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat iemand naar je luisterde. Tot die zomerdag. Een zonnestraal valt op je gouden letters. Een hand opent je houten klep. Vingers gaan over je toetsen. Deze melodie heb je nooit eerder gehoord. Het klinkt nog wat houterig, maar je mag dit liedje wel. Alles in je zegt: dit is een keerpunt.
De oude Crasselt & Rähse pianoforte van Suzanne Olde Rikkert speelt vandaag een hoofdrol. Op hem mag Suzanne testen hoe ze Personal Trainers nieuwste singel ‘Tyres Skid’ vanaf bladmuziek kan spelen. De pianoleraar is niemand minder dan de arrangeur van de muziek zelf, Abel Tuinstra.
‘Flink veel pedaal, dan klinkt het al gauw ergens naar! Hier gebruik je je ringvinger, dan staat alles meteen al goed.’
Abel is de toetsenist van Personal Trainer. Hij heeft van de twaalf nummers van hun nieuwe album arrangementen voor piano gemaakt. Zes daarvan worden binnenkort uitgebracht in een boek, waarvan zanger Willem Smit de omslag heeft geschilderd. We zien een vleugel met een roze vaas met bloemen en de ingelijste foto van een hondje erop. Het heeft iets van een kitscherig poesiealbumplaatje. Ernaast ligt een wc-rol, over de gehele lengte bedrukt met het hoofd van Willem. Eronder staat de albumtitel ‘Human Assholes’ en een qr-code. Onderdeel van de promoactie voor de albumrelease die 18 september in Koninklijk Theater Carré gaat plaatsvinden. Zijn hoofd kan zo vrij letterlijk contact maken met human assholes.
‘We hebben die rollen verspreid in cafés in Amsterdam,’ vertelt bassist Ruben van Weegberg. ‘Na ongeveer een uur kwamen de eerste reacties binnen. In bioscoop Lab111 was de wc verstopt geraakt.’ Vandaag zijn we in het huis van zijn moeder Suzanne, want zij is niet geheel toevallig uitverkoren om als eerste de bladmuziek te leren spelen. Als kind heeft ze pianoles gehad en ook tijdens en vlak na haar tijd op de toneelschool gebruikte ze de piano nog wel. Nu heeft ze echter 15 tot 20 jaar niet gespeeld. Het instrument heeft een tijd op Marktplaats gestaan, gratis. ‘Ik heb er nog aan gedacht hem beneden op straat in het portiek te zetten, maar ik durfde hem niet zomaar naar buiten te takelen.’ Ruben: ‘De vraag is natuurlijk hoe graag je hem heel beneden wil krijgen.’ Suzanne: ‘Ik dacht meer aan de auto’s die hieronder geparkeerd staan.’
Gelukkig dat hij toch bewaard is gebleven. Leraar en leerling gaan helemaal op in het stuk. De rechterhand heeft het al onder de knie. De linker moet nog flink aan de bak. Abel: ‘We gaan hier springen. Breng je hand eerst in de juiste richting, dan kijken en van boven de noot benaderen!’ Hoewel de piano jarenlang niet gestemd is, klinkt het al best ergens naar. De les wordt gefilmd door Ruben, die alles glimlachend gadeslaat. Eigenlijk zou Willem nog komen zingen, maar hij is helaas ziek vandaag. Abel: ‘Klassieke pianisten brengen hun elleboog naar buiten. Je kunt hier ook gaan hangen, dat doet Wibi ook.’ Ruben: ‘Doet Wibi dat ook?’ Abel: ‘Nou ja, weet ik veel.’ En even later, Abel: ‘Het is een beetje Rachmaninov.’ Ruben, die Abels stem imiteert: ‘Niet om mezelf op de schouder te kloppen hoor, maar het is een beetje Rachmaninov.’
Vijf jaar lang heeft Personal Trainer getoerd. Zo’n 80 tot 100 shows per jaar gespeeld op allerlei poppodia en festivals. Dat betekende vaak 6 tot 8 uur per dag in de bus zitten. De leden waren moe en hebben een lange pauze genomen om zich te herbezinnen. Nu met Carré in het vooruitzicht hebben ze er weer zin in. Ruben: ‘We hebben nog nooit zoveel gerepeteerd.’ Ze moeten op een andere manier nadenken wat betreft lichtplan, volgorde, blazers en theaterelement. Het boort creativiteit aan.
Het klavier is een belangrijk thema bij deze albumrelease. Op het podium zal een gigantische vleugel komen te staan, van zo’n 5 meter lang. De elektrische piano komt erin te staan. Het is het geesteskind van gitarist Mart Boumans. Samen met zijn vader heeft hij het gevaarte ontworpen, gebouwd, geschuurd en gelakt. Het bestaat uit drie losse delen. Middels een speciale choreografie kunnen alle bandleden en de vleugelonderdelen een plaatsje in de tourbus krijgen. Daar wordt nog op geoefend. Het zal even wennen worden voor de fans van deze moshpitband die al twee keer Paradiso uitverkocht. Abel: ‘De nieuwe plaat is veel introspectiever. Het is gewoon heel mooie muziek.’ Uiteindelijk gaan ze wel gewoon de festivals langs. Daar hebben ze ook weer zin in.
Rubens moeder Suzanne heeft er eveneens zin in gekregen. ‘Heel leuk dit! Ik ga weer pianospelen. Dan word jij mijn leraar.’ Abel: ‘Ja, ik kan best af en toe even langskomen.’ Is de zon wat feller gaan schijnen? De oude Crasselt & Rähse lijkt net wat meer te glanzen dan eerder vandaag..
