Tekst: André Steenbergen
Plankgas de garage in
Punk is vijftig jaar dood, eh sorry, bestaat vijftig jaar en dat zullen we weten! Het ene na het andere overzichtsartikel vliegt de punkerd om de oren. Maar om nu te zeggen dat we er wat van opsteken? Nou, nee dus. . . niks nieuws onder de nostalgische zon! Die eerste plaat van The Ramones komt weer langs, Blondie meestal ook wel en uiteraard volgt onvermijdelijk Malcolm McLaren’s project dat The Sex Pistols heette. Het een en ander wordt gelardeerd met zwart-wit foto’s van gasten met een veiligheidsspeld in de wang of van rellende, baksteen-smijtende hanenkammen (da’s de tweede punkgolf, mensen!) met The Exploited of GBH op de rug van hun leren jack gekladderd. Dokter Barabas help me en slinger de wijzer van de tijdmachine als de bliksem richting standje ‘hier en nu’!
Tegenwoordig wordt er weer flink op los gepunkt in garages en rattenholen. Niet zo gek natuurlijk in een wereld die letterlijk en figuurlijk in brand staat. Het anti-establishment gevoel heerst overal en aldus is het genre springlevend. Om te beginnen in Amsterdam waar het, naar een Ivy Green nummertje genoemde, Wap Shoo Wap label ons dit seizoen trakteert op lekkere debuutplaten boordevol punkrock ‘hits’ van de The Automatic Lovers en Sick Shooters. Eerstgenoemden zijn Spanjolen. De zieke schieters komen uit de Domstad. Naar verluidt komt er na de zomer op Wap Shoo Wap ook nog een nieuwe single uit van de budget punkers The Etters. Deze release gaat in het Skatecafé te Amsterdam gevierd worden met een feestje op zaterdag 26 september. Split System, de beste Aussie rockers van de 21ste eeuw, zijn er ook bij. Komt allen en ontmoet live enkele BukBladders die je daar zeker in de moshende meute gaat aantreffen!
Extra sick is dat de band Sick Shooters een tijdje terug in Het Slachthuis al met verve het voorprogramma verzorgende van halve naamgenoot Sick Thoughts. Sick Thoughts is een ‘blitzkrieg-bop-kwartet’ onder leiding van DD Owen en speelt alles verzengende ‘The Ramones-meets-The Spits’ punkrock van de bovenste plank. Al na een paar akkoorden wist de band het publiek in de volgepakte zaal van voor tot achter flink aan de pogo te krijgen. Da’s knap. In het kader van die Sick Thoughts tour bracht Slovenly Records de laatste EP’s ‘Another Piece of Plastic’ en ‘Born To Blitzkrieg’ van DD opnieuw uit. Het label doet de distributie overigens vanuit de coole Wowsville bar in Kreuzberg en Europese fans bestellen Slovenly’s prettig geprijsde output dus gewoon daar zelf. Net zo handig!
Ben je in Berlijn? Check dan die kroeg! Achterin zit een platenzaakje dat altijd erg op de catalogus van Crypt Records gericht was. Of dat nog steeds zo is, horen we graag.
Nu we toch over Slovenly hebben; geef ook het debuut van JC Thomaz & The Missing Slippers een kans als je enigszins incorrect (de fishnet stockings en slipjes zijn ruim vertegenwoordigd op de klaphoes) en van de ‘Sex and Drugs and R&R’ bent. Nou ja, vers debuut? Deze Rotterdammers zijn verre van fris; ze hebben er 15 (!) jaar over gedaan om het een en ander op de plaat te slingeren. Was het de drank? De dope? Wie het weet, mag het zeggen. Hoe dan ook, het was het wachten waard; kneitergoeie, fuzzende, Crampsy (de twang!) en Scientists-achtige sleaze regelrecht uit de goot. De geest van King Khan (ja, die met z’n BBQ) waart ook rond. Op de plaat staat ook het nummer ‘Give Me Your Love’ en dat is toch echt van Thee Mighty Caesars, dunkt me. Maar opper-caesar Billy Childish wordt nergens vermeld… hmmm.
Viel daar net het almighty Cramps woord? Dat kon niet uitblijven! Ook al deed ik bij aanvang van dit stukje wat minzaam over nostalgie, (garage)punk zwelgt erin. Een beetje liefhebber draait immers platen van oude én nieuwe losers dwars door elkaar heen. Zo is de spottevlaaiende rocker vast al gespamd met een nieuwe, nog nooit uitgebrachte mix van ‘TV set’ van The Cramps. Niemand minder dan Henri ‘Black Flag’ Rollins, Ian ‘Minor Threat/Fugazi’ McKaye en gitaar goddess Poison Ivy herself hebben spelend op zolder in een oude schoenendoos resterende Cramps-opnames ontdekt. Alex Chilton zat achter de knoppen en deze songs hadden natuurlijk op die Gravest Hits EP uit 1979 moeten staan. Zitten we daar op te wachten? Ja, daar zitten we op te wachten! Als een gezakte examenkandidaat gaan we massaal in de herkansing en pre-orderen we ‘Gravest Gravy’ dat ergens in september op het ultracoole Vengeance Records zal uitkomen.
Kanniewachtennie!
Ooit zaten Thee Oh Sees op In The Red records, maar dat is alweer 46 platen geleden ofzo. Tegenwoordig heten ze Osees en zitten ze op Deathgod Records (voorheen Casteface) van Osees opperhoofd John Dwyer. Solo staat hij ook zijn mannetje en alleen al dit jaar resulteerde dat in een soundtrack (‘Pilot’), en onder de naam The Damaged Bug (denk aan Silver Apples met Jaki Liebezeit van CAN op drums) verscheen onlangs de LP ‘Zuzax’.
Afgelopen juli deed Dwyer met zijn twin-drummer band ons land aan. Ditmaal met oud-gediende Brigid Dawson in de gelederen, want er zou vooral werk uit de periode 2008 – 2013 gespeeld gaan worden. En dat hebben we ondergaan! Wow! Diverse Bukbladders zagen in een zweterige Effenaar dat Dawsons rol als achtergrondzangeres en tamboerijn-zwaaier weliswaar bescheiden was, maar waanden zich weer in rauwere ‘Thee Oh Sees’ tijden met puntige nummers als ‘I Was Denied’ en ‘Block Of Ice’ (vooruit, wel in ‘dubbele-drum-attack/stoomwals’ versie, maar toch). Wat een show! Op de merch-tafel lag de kersverse EP ‘Cara Maluco’ en mooi dat die in de tote bag mee naar huis ging. Het voorprogramma van Osees werd die avond verzorgd door The Straight Arrows uit Sydney. Een lekker, gruizig 60-ies bandje!
Jammer dat na de show bleek dat hun laatste single ‘Middle Man / Do The Sloth’ (Goodbye Boozy Records) al foetsie was. Deze snotty klinkende 7-inch (een hebbedingetje) laat goed horen dat deze Aussies diverse Back From The Grave verzamelaars naast oud werk van The Black Lips in hun platenkast hebben staan. Kijk of je deze single kunt scoren…
Genoeg van die puberale garage- en punkrock herrie?
Kom dan tot rust en tot jezelf met de nieuwste van Jeff Parker. De gitarist van de post-rock band Tortoise trakteert je op het album ‘Happy Today’ op twee lange, jazzy trips die atmosferisch/dromerig aandoen. Niks aantrekken van de hoes met daarop de te nette foto van ‘muzikant-met-zijn-instrument’; beide jams zijn verre van gelikt.
In het kader van nog meer peace & happiness bracht Mississippi Records de LP ‘Field Recordings From Michael Hurley’s Memorial Celebration’ uit. Opnames van totaal onbekenden die Michael Hurley, onze favo outsider folky, eren met oprecht intieme vertolkingen van zijn fraaie liedjes. Dit alles vond plaats in een park tegenover de Mississippi Records platenzaak. Niet op de plaat, maar wel op Youtube zie je in het park ook Toody Cole, bekend van Dead Moon, één van Hurley’s nummers doen.
Op Mississippi Records (in samenwerking met Cairo Records) verscheen ook ‘The World Can’t Stand Long’, een sixties verzamelplaat vol met ongepolijste garage-tearjerkers, opgenomen tussen 1966 en 1968. Lo-fi, oprecht, diepgaand, pakkend, maar ook knullig. Pareltjes die lastig te vinden zijn. Een absolute aanrader voor liefhebbers van ballads ‘door en voor losers’. Kenners denken nu meteen aan de legendarische ‘Shutdown ’66’ compilatie die in 1991 uitkwam op Ernie Douglas Records, een zeer obscuur, onafhankelijk bootleg-platenlabel dat direct verbonden is met het universum van Norton Records.
Wist je trouwens dat Miriam Linna, één van de oprichters van Norton Records, de originele drummer en één van de oprichters van The Cramps was? Zij zat in de band vanaf hun allereerste live-optreden op 1 november 1976 en speelde zo’n 40 shows met Lux Interior, Brian Gregory en Poison Ivy tot aan juli 1977.
Oeps, ik zie dat ik door Miriam en Norton in de ‘nostalgische val’ ben getrapt en weer in 1976 ben beland. Zit ik tòch ‘50 jaar punk’ te doen! Daar zit niemand op te wachten, lijkt me. Tijd om te stoppen.
