Tekst: Dico Bak
Foto: Jens van der Heijden
Je gaat je tanden willen poetsen
Als je de Nederlandstalige punkband The ETTERS vraagt om hun ogen te sluiten en dingen op te noemen die ze zien in het ‘universum van The ETTERS’ noemen ze o.a. ‘‘naakt’,’ ‘‘heel veel snacks’’ en ‘‘tatoeages’’. De ogenschijnlijke willekeur die deze drie begrippen uitstralen, staat symbool voor de onbevangen mindset waarmee Jeroen Aalbers (gitaar en zang), Luna Becking (bas en zang) en Kate Oram (drums en zang), oftewel Jerry, Loena en Keet, zich door het muzieklandschap bewegen. Ze doen en zeggen wat ze willen, hoe lomp het ook is.
“Ik ben al twintig jaar over m’n hoogtepunt heen en nu sta ik hier op dit trappetje met jou te praten”, zegt de 43-jarige Jerry gekscherend terwijl we op een trappetje naast de ingang van een parkeergarage op de Haagse Grote Markt staan te praten. Met zijn hoogtepunt doelt hij op zijn tijd bij The Apers, waarmee hij in 2003 het podium van Lowlands beklom. Vervolgens was hij acht jaar actief als frontman van The Jerry Hormone Ego Trip, totdat hij een aantal jaar geleden de handen ineen sloeg met Loena om The ETTERS op te richten.
Maar ze moesten nog op zoek naar een drummer. Op dat moment kwam Keet, waarmee Loena eerder het elektronische bubblegum post-punkduo COCO COCAINE vormden, om de hoek kijken. “Ik heb zelf leren drummen”, zegt Keet trots, die vóór The ETTERS nog nooit had gedrumd. “Ik ben de beste drummer voor The ETTERS omdat ik zoveel foutjes maak.”
Wie The ETTERS opzoekt, stuit al snel op het verhaal over Jerry’s ‘midlifecrisis’, dat luidt als volgt: in een naargeestige periode van zijn leven, waarin zelfs zijn kind vroeg “waarom hij zo droevig is”, ging hij op aanraden van zijn psychiater en vrouw op zoek naar “twee jonge punkchicks”. Zelf zegt hij hierover: “Loena en Keet zijn naast muzikanten ook ouderenverplegers. Zo wordt er een centje bijbetaald door de ggz en kunnen we dit met z’n drieën gezellig doen”.
Ondanks dat dit verhaal in zijn eigen woorden bullshit is, laat het zien dat de band hun reputatie vormgeeft door personages van zichzelf te creëren. “The ETTERS is eigenlijk een conceptueel ding. Jerry zit in een midlifecrisis, Keet is de beste leerling van de klas en ik schop overal tegenaan met m’n grote bek. Het zijn karikaturen van wie we echt zijn”, vertelt Loena. “Om te bepalen wie een nummer gaat zingen kijken we naar bij wiens typetje de tekst het beste past.” Zo wordt Anders dan de rest, een ode aan de buitenbeentjes, gezongen door Keet. Het provocerende Iedereen haat jou is voor Loena, en Jerry neemt Ik pis in je brievenbus op zijn rekening.
“Het is sowieso allemaal een beetje grappig en niet zo serieus bedoeld”, zegt Jerry. Toch zitten er wel degelijk politieke en maatschappelijke boodschappen in hun debuutalbum The ETTERS maken je hartstikke DOOD! (2025). Geen Hoofd en Engnek laten hun feministische kant zien en tijdens het optreden in De Zwarte Ruiter wordt het nummer Je mag ’t niet zeggen (Je mag niet zeggen dat ie dood moet / Maar hij moet dood) aangekondigd met een verwijzing naar de sticker op Jerry’s gitaar ‘This machine kills PVV’ers’. “De focus ligt inderdaad op plezier hebben, maar dat neemt niet weg dat we alle drie activistisch zijn”, aldus Loena.
Het feministische karakter van de band is hard nodig, want de punkband trekt met twee vrouwelijke bandleden helaas ook “vieze mannetjes” aan. Loena geeft als voorbeeld dat ze haar soms de hele avond vanaf een bepaalde hoek filmen. Keet knikt instemmend en voegt toe dat er altijd wel één zo’n type aanwezig is: “Dat voelt vies.” Op de vraag of Loena en Keet hier voor The ETTERS ook mee te maken hadden, antwoordt Keet: “Ja, altijd. Dat hoort er gewoon bij. Altijd dezelfde typetjes. En voordat je kan vragen wie ze zijn en wat ze precies aan het filmen waren, zijn ze weg.”
Als de band wordt gevraagd wanneer ze vinden dat ze succes hebben, blijkt dat ze zich weinig aantrekken van wat anderen van hen vinden. Keet antwoordt met “als er op Reddit over je wordt gekletst” en Loena zegt dat je succes hebt “als je haters hebt die het niet kunnen hebben dat wij zo cool zijn.” Jerry, die al een lange tijd actief is als muzikant, vergelijkt het met vroegere ervaringen: “In vorige bands stak ik er heel veel moeite in en kreeg ik er weinig voor terug, maar nu gaat het allemaal vanzelf. Dat is denk ik succes.” Een succesmoment wat hem is bijgebleven is een appje van Greg Lowery, de zanger van de Amerikaanse band The Rip Offs’. Hij zei dat hij de The ETTERS heel erg tof vindt: “Dat vind ik wel heel leuk. Maar als hij het kut had gevonden was het ook goed geweest. Wat moet ik ermee?”
Ondertussen hebben ze al een hoop nieuw materiaal op de plank liggen. “We hebben laatst drie nummers opgenomen voor het Franse label Fish & Cheap Records”, vertelt Jerry. Dat beviel hem erg goed, omdat hij daardoor niet heel veel nummers tegelijk hoefde te mixen en masteren, iets wat hij voor het eerste album wel heeft gedaan: “Eenentwintig nummers mixen, daar was de lol op een gegeven moment wel vanaf.”
Inmiddels zijn de drie nummers, Er is niks aan jou wat ik niet haat, Kattenbakbek en Eet m’n snot op, te beluisteren via de streamingsdiensten. Ook waren ze op transparant vinyl beschikbaar, maar omdat het maar 50 stuks waren, nu alweer uitverkocht: “Nu kan iedereen elkaar gaan overbieden op Discogs en dan kunnen wij doen alsof we super populair zijn”, zegt Jerry lachend.
Het debuutalbum maakte je ‘hartstikke DOOD!’, maar wat voor effect hebben de drie nieuwe singles dan op je? The ETTERS hebben wel een antwoord: “Je gaat je tanden willen poetsen.”
