Het begon met een klap die geen klap leek. ‘s Morgens werd ik wakker en loop die keuken in. Het was niets dat me aantrok, voelde me slecht en ik ging weer naar bed. In de avond deed ik het weer. Er waren aardappels en bieten gemaakt. Ik deed een bord in de microwave maar het viel uit mijn handen.
Of ik iets wilde schrijven over de kunst en cultuur, werd er spontaan voorgesteld, ergens in de krochten van de Eindhovense underground, alwaar de muziek spreekt. Gelukkig speekt de muziek altijd. Het is dan ook een snelle emotie, ondanks de herinneringen die soms in jaren opgebouwd zijn.
Laat mij weten wanneer een nieuwe editie beschikbaar is.
