album
Vrolijk zijn is fijn. Dat vergeet ik wel eens. Misprint herinnert me aan die gemoedstoestand. Liedjes over muizenissen, altijd gebracht door muzikanten met een fitte spierspanning. Spieren die zinderen van levenslust, resoneren met al het kleine dat trilt in de wind. Ik hoor het in de drums, in de gitaren. “De Monobloc is een lichtgewicht stapelbare stoel,” zegt Wikipedia. Ik heb aardig wat mensen door zo’n stoel zien zakken. En dan lachten we. Monobloc lijkt een strijd tegen de terreur van de mineur. Een klontje Spinvis, een dotje Personal Trainer en handvol van henzelf, vooral in de voortjagende, grandioos volle finales van, op een paar na, alle nummers. ■
