Artikel 1 t/m 24 van 131 totaal
Wat is Stroomhuis zonder huis? Het antwoord is N.E.P., de stichting die kort na de brand van 17 oktober 2024 werd opgericht. N.E.P. zet de activiteiten van Stroomhuis voort op tijdelijke locaties én werkt samen met de gemeente en andere partijen hard aan de realisatie van een nieuw pand.
Soms sta ik in een museum voor een kunstwerk dat ik vreselijk vind. Maar dan maak ik toch een diepe buiging voor het idee erachter. Dan denk ik: wat een bijzondere geest moet de schepper van het werk hebben om zoiets te kunnen bedenken. Jaloers ook omdat ik die creativiteit niet heb.
Daar zat ik dan in het atelier van Johan Kleinjan in een voormalig schoolgebouw tegenover het stadion van Sparta, denkend dat mijn voorbereiding op het gesprek met hem tamelijk grondig was geweest. Niet dus. Met elke lade die hij opentrok steeg mijn verbazing.
Met mijn ogen dicht en haren in het zand keek ik naar de ruimte boven me; zwart, maar gekleurd tegelijk. Naast me lag Sarah met haar armen en benen wijd. We hadden nog geen woord gezegd sinds we hier waren. Ik had ook nog niks te vertellen.
Ik ken State Power van hun harde nummers en live shows met grote moshpits. Toen ik zag dat er nog nooit iets over hen in Bukblad had gestaan dacht ik: ‘‘dit is mijn kans’’. Ik mailde de redactie en kreeg groen licht.
Als je de Nederlandstalige punkband The ETTERS vraagt om hun ogen te sluiten en dingen op te noemen die ze zien in het ‘universum van The ETTERS’ noemen ze o.a. ‘‘naakt’,’ ‘‘heel veel snacks’’ en ‘‘tatoeages’’.
Of ik iets wilde schrijven over de kunst en cultuur, werd er spontaan voorgesteld, ergens in de krochten van de Eindhovense underground, alwaar de muziek spreekt. Gelukkig speekt de muziek altijd. Het is dan ook een snelle emotie, ondanks de herinneringen die soms in jaren opgebouwd zijn.
Het is zondagavond wanneer ze thuiskomt met een envelop in haar zak. Ze trof hem vandaag aan in haar kluisje bij het buurtzwembad, twee weken later dan afgesproken, maar nog altijd sneller dan wanneer ze het in haar eentje bij elkaar had moeten sprokkelen. Het is bijna genoeg.
In mei had Ultragoblin een weekender. We sliepen met z’n drieën op een kamer van 10 m2. Gelukkig was er een balkon. Begin juni namen we de ep op. Toen gingen we met de uni naar Parijs; ik moest vervroegd weg want die ep moest ook uitgebracht worden.
Het eigentijdse oude ambacht van Plastic Family. Het lijkt een regulier huis in een gewone Eindhovense woonwijk, maar het blijkt een tijdcapsule. De bungalow, omgetoverd tot studio, lijkt recht uit de jaren 70 te komen. Alles in de woning ademt een vintage vibe.
Eind vorig jaar brachten Skate Bush en Marijn Filius nieuw eigen werk uit op respectievelijk vinyl en cassette. Hoewel de muziek van beide artiesten behoorlijk verschilt, is er ook een overeenkomst: het zoekende aspect vanuit een streven naar puurheid.
De gospel van Peacock Records: “If you have FAITH as a grain of mustard seed, ye shall say unto the mountains, remove hence to yonder place; and it shall remove, and nothing shall be impossible unto you… “. Dit citaat staat op hoes van de LP Just Faith van gospelgroep The Gospelaires.
Afgaande op de mails en tips die wij geregeld binnen krijgen, schat ik in dat de lezersschare van ons mooie magazine voor het grootste deel bestaat uit mannen van een zekere leeftijd. De juiste doelgroep dus voor een artikel over Velvet Publishers, de les-bi-queer-uitgeverij.
Memphis. De stad die bekend staat om zijn muzikale verleden herbergt een parel: Gonerfest. Die parel komt voort uit The Oblivians, de garageband die vanaf 1993 op de tweede garage golf meeging. Eric Friedl (Eric Oblivion) begon het platenlabel Goner Records al in 1993.
Op festival Jams&Gems in het Eindhovense Strijp-S waren onder een stralende zon en kneiterharde beats breakdance-battles bezig. Liep je café Ketelhuis binnen dan kwam je ineens in een heel andere dimensie terecht.
Op een festival droeg ik een variant van een Joy Division T-shirt. Ik zag een vrouw met een Joy Division T-shirt en we maakten een selfie. Vanaf toen ben ik mensen met dit soort shirts gaan fotograferen. Niet alleen het origineel, maar ook alle varianten die gemaakt zijn. En dat zijn er veel!
Ethiek zonder woorden. Moraal zonder taal. Kan dat? Eskil Vogts De Uskyldige (The Innocents; 2021, nu op MUBI) volgt vier kinderen die ontdekken dat zij bovennatuurlijke krachten hebben. De film opent in een rustige, alledaagse setting midden op de dag.
Een kwisvraag voor wie nog nooit iets gehoord of gezien heeft van de band Grandad: hoe stel je jezelf hun muziek voor? Je mag er één minuut over nadenken. De tijd gaat nu in.
De vier muzikanten van The Ensemble of Cultural Approximation zijn avonturiers met een voorliefde voor woordspel. Dat laatste begint al bij de bandnaam. Daar staat toch echt approximation in plaats van appropriation, benadering in plaats van toe-eigening.
Het Amsterdamse platenlabel Wap Shoo Wap Records had bij zijn geboorte in 2022 een apgarscore van 10 met de heruitgave van Ivy Green’s eeuwig springlevende debuutsingle I’m Sure We’re Gonna Make It (Wap Shoo Wap). In de loop van de 44 jaar na het debuut is de songtitel gehusseld geraakt.
In elke vezel ben je een muziekliefhebber, wezenlijk en dus onophoudelijk hunkerend naar nieuwe oorwormen. Zo tegen je veertigste heb je al duizenden platen beluisterd van misschien wel duizend of meer bands. Als fan kijk je op tegen je muzikale helden.
Eind jaren zestig werd de serie ‘De Vliegende Non’ door de AVRO uitgezonden. “Dankzij een bijzondere nonskap en haar gewicht van slechts 45 kilo kan ze vliegen. Door haar vliegkunsten is ze meer in staat om anderen te helpen.” Prachtig. Dat zouden meer mensen moeten doen.
Waarschijnlijk ben je wel bekend met het vroege werk van Fred Lincoln “Link” Wray Jr. (1929–2005), de op country en rockabilly gestoelde instrumentale muziek. Zijn hit Rumble (1958) wordt over het algemeen beschouwd als de uitvinding van het power chord. Zo, dat kan je maar op je naam hebben staan.
Op de website van de Bossche galerie Ruby Soho zag ik het werk van Nina van de Ven voor het eerst. Gelijk sprong er een vonkje over. Om het in het echt te zien, was ik te laat, want de tentoonstelling geweest. Haar boek Sticky Collection dan? Dat had Casper Herselman op dat moment niet liggen.
